Trainen in Vlaanderen
Samen met Eef Russchen, een regelmatige gastrijder bij ons ATB-team, heb ik een midweek in Vlaanderen gefietst. We hadden ontzettend veel geluk met het weer en hebben een heerlijke week gehad. Lees hiervoor het verslag. Ik heb het verslag van Eef overgenomen met her en der een aanvulling.
foto gemaakt op de Koppenberg.
Maandagochtend vroeg vertrokken zodat we rond een uur of half 11 al in Gent aankwamen. Na te zijn ingecheckt en nog even langs de VVV, de nodige kaarten gekocht en aldaar besloten dat we fietsroutes vooraf gaan uitstippelen volgens een knooppunten systeem. Een duidelijk en redelijk kloppend routesysteem wat veel op de kaart kijken onderweg overbodig maakt. Om een uur of 12 zaten we in het zadel voor het eerste rondje van zo’n 100 kilometer. Het was een van de eerste mooie dagen in België en we besloten dan ook gelijk de korte broek maar aan te trekken. Dat de fiets paden niet zijn wat wij in Nederland gewent zijn werd al snel duidelijk, veel betonplaten die nogal eens scheef liggen of in hoogte verschillen. Ook worden wij met regelmaat over paden gestuurd waar je beter een crossfiets voor zou gebruiken, we nemen dit op de koop toe want we zien op deze manier wel de mooie kant van Vlaanderen.
Dinsdag stond er een zware dag op het programma. Ruim 150 kilometer richting de Vlaamse Ardennen met onder andere verschillende kasseienstroken en beklimmingen van de koppenberg, wolvenberg de kruisberg de kanarieberg en. Het doel was om tot Ronse te rijden. Hier aangekomen hebben we een bakkertje opgezocht (was niet zo lastig) en ons heerlijk laten verwennen met koffie, vlaai en een chocolade sous. Een mooie dag door een prachtig landschap met veel wielertraditie.
Woensdag was de Nokere Koerse, een Belgische eendaagse wielerwedstrijd die wordt verreden rondom Nokere. Wij zaten hier een kilometer of 40 bij vandaan, dus wij trokken richting Nokere. Helaas was Nokere hermetisch afgesloten en moest er 5 euro worden betaald anders kwamen we er niet in. Wij wilden alleen maar even de koerslucht opsnuiven en besloten zelf maar weer te gaan fietsen door de ‘Leiestreek’. De innerlijke mens werd deze dagen niet vergeten. Want een wielrenner heeft nogal wat calorietjes nodig. zo werd er deze dag opgestoken op het plein van Waregem. In het zonnetje een heerlijk bak koffie gedronken. Deze dag afgesloten met totaal bijna 155 kilometer op de teller.
Donderdag stond de ‘muur’ van Geraardsbergen op het programma, na een paar pittige kasseienstroken hebben we de muur beklommen en eigenlijk viel hij ons mee. De berg die er achter ligt, de Wolfsberg (?) vonden wij pittiger mede omdat de kasseien er slechter bij lagen. Maar voordat wij “de Muur” gaan beklimmen moet eest de maag gevuld worden. Koffie met een streekgerecht de Mattentaart. Met bijna 160 kilometer in de benen kwamen wij moe maar voldaan weer aan bij het hotel.
foto aan de voet van “de muur” Geraardsbergen druk aan het twitteren. Mattentaart op tafel en nee we hebben het drankje maar niet gedronken
Vrijdag was onze laatste dag, we hebben die ochtend zo’n 100 kilometer bij de Schelde gereden, we konden aansluiten bij wat jongens van o.a. Quick-Step, Liquigas, Topsport Vlaanderen, Katusha waardoor de kilometers makkelijk wegrolden. We hadden dit ook wel verdient want in totaal hebben we 26 uur training erop zitten en bijna 700 kilometer gereden in 4 dagen.
Dat wij niet alleen geluk hadden met het weer bleek toen wij na 700 kilometers de fietsen op de auto plaatsten. Geen pech met materiaal en geen lekke banden ondanks de vele steentjes (veel meer dan hier) en het slechte wegdek.
foto genomen vlak bij de kapel bovenop de Muur van Geraardsbergen.
