Training zaterdag 30 oktober 2010
Het is nog donker op deze laatste zaterdag van oktober. Morgen gaat de wintertijd weer in en zal het om deze tijd, 07.30 uur nog even een paar weken licht zijn, waarna we de tijd van de korte dagen weer induiken. Weinig gelegenheid meer om doordeweeks de bossen in te duiken of het moet al met verlichting, iets waar we ook al vaker over gepraat hebben. Tot op heden bleef het hierbij, wie weet wat het najaar brengt.
Als ik om 08.15 uur op de fiets zit richting teammaten is het lekker zacht weer, volgens buienradar, onze trouwe raadgever blijft het droog tot een uurtje of 12. We ontmoeten elkaar op de Alteveerstraat en na kort overleg besluiten we net als vorige week om de ATB route van Zuidwolde op te pakken en door te rijden naar Takkenhoogte – Meeuwenveen een schitterend natuurgebied net achter Fort wat deel uitmaakt van het Nolder- en Bazuinerveld. Het is een uitgestrekt gebied met prachtige bossen, vennen en heidevelden en zo,n 140 ha. groot.
Ben al naarstig opzoek naar een kaart van het gebied.
Iets na de stuw van Zuidwolde pakken we de route op. Het heeft behoorlijk geregend deze week maar het parcours is goed te rijden, we slingeren over de single tracks, tot we bij het verste punt van de route uitkomen en een verbindingstuk moeten rijden om bij het Meeuwenveen te komen. Meestal doen we dit via de weg, door Fort en zo het bos weer in. Vandaag proberen we een offroad pad te zoeken, we komen ver maar uiteindelijk staan we voor een maisveld te kijken en een dichtbegroeid bosje naast ons waar geen pad te bekennen is. We draaien om en pakken een “Oude diep paadje” richting de weg. Zachte ondergrond langs een stroompje met net gemaaid gras en sommige zeiknatte stukken. Als je het nog koud had is dat nu wel over. Een boer die met zijn hond wandeld staat stomverbaasd te kijken, hier heeft hij nog nooit iemand vandaan zien komen op de fiets.
We duiken het bos weer in, en rijden richting de “uitkijkheuvel” bij Takkenhoogte langs de vennetjes.
Bovenop heb je een prachtig mooi uitzicht over dit uitgestrekte gebied. Hier hebben we nu geen tijd voor, we moeten door.
We steken de weg over en rijden het heidegebied in waar ik afgelopen week nog moest stoppen omdat er een paar zeer grote “hooglanders” midden op het pad lagen en het mij niet verstandig leek om er tussendoor te razen. Ik voel me bij iedere stuurbeweging wegdriften en aan het eind van pad stoppen we even om mijn band op te pompen. Na en kilometer of 2 toch maar even nieuw bandje erin want hij loopt wel erg snel leeg.
We pakken de route verder op en slaan bij de weg linksaf richting Oud Avereest, een stukje over de weg om net na het dorpje een breed zandpad op te rijden. Een prachtige stuk vind ikzelf, slingerend langs boerderijen, beetje heuvelachtig en als je wilt kun je hier je eigen Senseo bakkie maken. Een boer heeft een compleet ingericht kast aan de gevel waar een koffiezet apparaat staat en je jezelf kunt verwennen met een bakkie. Gemak dient de mens, tot op heden nog geen gebruik van gemaakt maar gaan we zeker nog doen.
We duiken de bossen weer in, dit is een mooi stuk met veel snelle singletracks, lekker zware ruiterpaden en ook wel wat hoogteverschillen om te zorgen dat je het niet koud krijgt. Het is tot op heden nog steeds een verrassing hoe we rijden. Het bos is nog niet in kaart gebracht (althans niet door ons) We komen er wel maar het is ook wel grappig, vorige week stonden we met z’n drieen ineens voor het prikkeldraad het weiland in te kijken nu reden we ons vast op een heuveltje, op wat wij dachten dat een pad was. Zo opeens weer een bekend punt en je vervolgt je route. We steken de weg weer over en rijden over de heide van het Nolderveld naar het laatste lange pad, lekker glibberend en glijdend komen we aan het eind en rijden rechtdoor de weg op, richting Fort.
We pakken de ATB route van Zuidwolde weer op beginnend bij het bosje van het Bazuin vanwaar we naar Schottershuizen rijden om het altijd zware slingerpad op te pakken. Na dit stuk tol je bijna van het draaien en keren, even op adem komen om daarna het laatste stuk door het bos te pakken richting de carpool plek langs de autoweg.
Door de aanleg van de nieuwe op- en afritten bij Zuidwolde is de ATB route hier deels gewijzigd, de leden van de club zijn drukdoende om de route om te leggen. Ook nu weer treffen we ze druk aan het werk. Dit zijn de echte stuurstukken, een moment niet opletten is hier niet zonder resultaat. Je probeert altijd zo hard mogelijk tussen de bomen door te scheuren die hier toch wel erg dicht op elkaar staan. Je handen heb je zeker niet meer aan je bar ends want dat kan weleens pijnlijk worden. Tot twee keer toe ben ik blij met mijn helm en sta ik klem tussen de struiken, ik tik met mijn heup nog even een boom aan en weet meteen dat dit geen 2e keer moet omdat ik anders wel weer eens een weekje mank kan lopen.
Na een laatste lusje komen we bij de sluis weer uit het bos en draaien het fietspad richting Hoogeveen op. Een heerlijke training, moe maar voldaan. Het was perfect weer, droog, lekkere temperatuur. Moeten we nog even van genieten voor we weer staan te klappertanden met bijna bevroren vingers en tenen. We hebben nog wat tegoed de komende maanden. Maar we kijken uit naar de mooie tochten op de Veluwe.
Bert ten Brinke.