Terugblik tweede helft wedstrijdseizoen 2010 (het vervolg)
Zoals al aangekondigde in het verslag “terugblik eerste helft raceseizoen 2010″, het vervolg. Tijdens de vakantie toch met regelmaat de racefiets gepakt en op dezelfde dagen dat Gea aan het hardlopen ging een trainingsrondje afgelegd. Af en toe met Danny en af en toe alleen. Heerlijk genietend van de Spaanse zon, temperaturen en de heuvels de conditie op pijl houden. Als ik dit verslag typ, is het ondertussen begin januari 2011 en hebben we een stevige vorst en sneeuw periode achter de rug. Wat mij betreft op naar het voorjaar, maar dat kan nog lang op zich laten wachten.
Rabobank ronde van Neede 13 augustus 2010
Eigenlijk is het nog vakantieperiode in een groot deel van Nederland als deze wedstrijd verreden wordt. Omdat ik vanuit Apeldoorn – waar ik werk – aan het eind van de middag makkelijk even door kan rijden naar Neede beslis ik om deze wedstrijd mee te pikken. Helaas zonder Gea dit keer. Een soepele organisatie laat vervolgens de laat aanmelders geen extra geld betalen waardoor de opkomst toch wel hoog is en de wedstrijd in 2 klasses 40+ en 50+ verreden kan worden. Het was ook nog eens prachtig weer met een heerlijke temperatuur en een stralend zonnetje ondanks dat de weersvoorspellingen niet al te goed waren. Toch weer veel bekenden tegen gekomen zelfs leden van WV Omega uit het hoge noorden hadden de lange reis gemaakt om aan deze wedstrijd deel te nemen. Het parcours lag er mooi bij. Een paar kleine strookjes klinkers een licht oplopend asfalt gedeelte door de kern, waardoor het rondje ongeveer op een kilometer uitkwam. En dat het een snel rondje is dat bleek later. Eerst mochten de 50+ vertrekken en een minuut later de 40+ Dit werkt altijd als “the hunter and the hunted” 50+ers die zich niet willen laten inlopen en 40+ers die zo snel mogelijk de 50+ers bij willen halen. Dat dit de snelheid goed omhoog jaagde spreekt voor zich. Na een aantal ronden bleken de 40+ers in dit opzicht de winnaars te zijn, de 50+ers werden bijgehaald. Dit was overigens geen teken om het tempo even te drukken want meteen was er een uitloop poging die weer teniet gedaan werd en dat herhaalde zich keer op keer. Uiteindelijk konden een aantal mannen zich losmaken van het peloton. Echt weg kwamen ze niet maar de voorsprong kon behouden worden tot aan de eindsprint. Helaas was ik niet bij de laatste ontsnapping en reed ik met het peloton op de finish af. Een 17e plek was uiteindelijk mijn eindklassering. Achteraf bleek het een ware afvalrace te zijn geweest. Door het oplopende asfalt gedeelte, de temperatuur en het hoge tempo was het peloton meer dan de helft uitgedund. Toen ik na de finish even stond na te babbelen met Gert de Veen van WV Omega kwamen we tot de conclusie dat we een gemiddelde snelheid van over de 45km per uur hadden gereden. Dat verklaart veel!!
3e ronde van Vledder 22 augustus 2010
Een regenachtige zondag in augustus. En toch had ik me voorgenomen om de wedstrijd in Vledder te rijden, het zou droog worden hadden de weerprofeten beloofd. Met miezer regen de auto ingepakt. Gea die ook mee zou gaan kondigde al aan dat ze geen zin had om met dit weer aan de kant te staan. En ik kan haar geen ongelijk geven! Wat mij ook wel in twijfel bracht om deel te nemen, toch nog maar een keer de buienradar bekeken en tot de conclusie komen dat het toch echt droog wordt. Dan toch maar de auto in en onderweg. Tijdens de autorit wordt het al droger en droger en wat blijkt in Vledder heeft het nog helemaal niet geregend. Dat komt mooi uit dus gauw omkleden en infietsen. Er staat een frisse wind dus Gea zoekt een beschut plekje, ik sluit me aan bij de al 5 rondrijdende Peddelaars om vervolgens aan de start te verschijnen. Een groot peloton stelt zich op voor de start Ik moet helemaal achteraan starten en we worden weggeschoten. Maar wat is dat…..?? een valpartij na nog geen 25 meter?? Ja hoor en de hele weg ligt van links naar rechts vol met renners. Ik moet er omheen en echt de longen uit mijn lijf fietsen om weer aansluiting te vinden. Net voordat ik de aansluiting had werd de wedstrijd geneutraliseerd en kon ik mij uit laten rollen om vervolgens achteraan aan te sluiten. Toch wel even een flinke inspanning moeten leveren om aan te sluiten. De tweede start ging goed. Het was wederom een criterium dus korte rondjes waardoor de toeschouwers veel konden aanmoedigen. Helaas was ik al gauw een paar van mijn mede Peddelaars kwijt geraakt die de strijd hadden gestaakt en ik reed behoorlijk voorin rond. Ongeveer 20 ronden voor het eind gingen er een paar renners vandoor waarvan uiteindelijk 1 renner overbleef en het volhield tot het eind. Met het peloton, met regelmaat mij als eerste rijder voorop, hebben we gejaagd met hoge snelheden maar het mocht niet meer baten. Uiteindelijk kwam ik als 19e over de finish waar ik zeer tevreden mee was.
Rabobank omloop van Noordbroek 5 september 2010
Een prachtige zondag met een straffe wind maar met een heerlijke temperatuur. Onderweg met mijn trouwe supporter Gea naar Noordbroek. Deze omloop kennen we van een paar jaar geleden toen het DK hier werd verreden. Toen reden we tegengesteld. Met een groot peloton werden we op pad gestuurd om er een mooie wedstrijd van te maken. Met nog 3 Peddelaars gingen wij de strijd aan. Uiteraard waren de mannen van WV Omega en Jan Hekman actief en werd er menig ontsnapping poging teniet gedaan als er geen renner van hun bij zat. Op de lange einden werden er behoorlijke snelheden bereikt. Heb zeker een paar keer 60km op mijn tellertje zien staan en ik kan je verzekeren dat doet pijn. Maar de benen voelden goed en ik was ook nog wat van plan. Heel wat uitlooppogingen later en na ongeveer 3/4 van de race gereden te hebben ontstond er een groepje van een man of 5 die op avontuur trok. Ik reed redelijk voorin en hield het scherp in de gaten of ze weg mochten gaan. Toen ze ongeveer een gat van een paar honderd meter hadden heb ik de beslissing genomen om de oversteek te maken. Tegen de wind in ben ik er in een keer naartoe gereden. Voor de laatste bocht voor de start/finish sloot ik achteraan bij het groepje. De speaker had vanuit de wagen doorgekregen dat er 5 man op komst waren en schrok overduidelijk dat er een 6de was aangesloten. Zo ook Gea die in een keer mij als nummer 6 voorbij zag komen, dat had ze nog niet verwacht!! Dus er waren er 6 op kop. Er was mij alles aan gelegen om uit de greep van het peloton te blijven. Ik wilde de goede klassering dit jaar nog behalen, toch! Het bleek ook al snel dat ik de betere benen in het groepje had en werd bij snelheden van rond de 50km gemaand door de anderen het kalmer aan te doen, maar…..we willen toch weg blijven….!!?? Maar helaas het verhaal krijgt nog een andere wending. Ons groepje had veel teams vertegenwoordigd maar niet iemand van team Jan Hekman. Die hebben met man en macht (ze reden volgens mij met 8 man) de achtervolging ingezet en een paar rondes voor het eind bijgehaald, helaas! Hadden we nu maar, dan hadden we toch nog, en waarom heb ik niet, want mijn benen voelden toch, jajaja daar heb je dan niets meer aan. Kop fris maken en weer zien voorin te komen en te blijven. Ondertussen met de andere Peddelaars overlegt voor wie we de spint aan ging trekken en ik zette me op kop van ons team en reed naar voren van het peloton. Toen ik voorop reed zag ik geen Peddelaar meer in mijn wiel, wat is dat nou? Dan maar zelf mee proberen te sprinten. Dat ging nog redelijk maar veel energie zat er niet meer in en een uiteindelijk 21e plek was mijn einduitslag.
De 3 wedstrijden die ik hierboven heb beschreven stonden in het teken van voorbereiding. Wedstrijd hardheid doe je alleen maar op in wedstrijden. En de mooiste 3 wedstrijden van het jaar stonden nog voor de deur. Nog 1 op de weg en 2 in het terrein. Dus alle trainingen en wedstrijden stonden in het teken van de Groeistad klassieker, de enige wedstrijd voor veteranen over de 120km, de Hondsrug classic Gieten, de noordelijke MTB wedstrijd waar ik me helemaal op kan richten, de Bart Brentjes challenge een marathon van 100+km in het Limburgse land in competitie. De trainingen na de zomer zijn dan ook niet alleen maar meer wegtrainingen maar iedere week wordt er ook in het bos getraind op de ATB. Hoe het tijdens deze wedstrijden is verlopen nog even doorlezen….
Rabobank Amersfoort 13e Groeistad klassieker Masters 18 september 2010
Dit is een klassieker. Anders dan een criterium of een omloop trek je bij een klassieker door een gebied. Je vertrekt vanuit een plaats en komt daar ook weer terug zonder tussentijds nog weer langs start/finish te komen. Voor Gea dus niet veel aan als je de weg daar niet kent. Dus met een auto van de Peddelaars onze begeleider Jo Janssen als chauffeur en een mede ploeggenoot al vroeg onderweg naar Amersfoort zonder Gea. Een andere auto met ook nog 2 renners van de Peddelaars reed voor ons aan. In Amersfoort aangekomen, met wat hindernissen, de andere mannen opgezocht om vervolgens om te kleden en nog wat in te rijden. Al vroeg werden we weggeschoten en werd geneutraliseerd Amersfoort uitgereden. Het is namelijk zo dat de wedstrijd in totaal ongeveer 130 km lang is maar dat de eerste 7 km geneutraliseerd wordt verreden worden ze niet meegeteld. Dat het tijdens deze neutralisatie fase hard werken is verwachten denk ik niet veel mensen maar toch is dat zo. Iedereen wil namelijk voorin rijden. Dus is het duwen, wringen, voorbij rijden, remmen om maar voorin te komen of te blijven. Ondanks dat de snelheid niet hoog is tijdens zo’n fase is het een stressvolle 7 km. Maar waarom wil iedereen voorin rijden als de wedstrijd iets meer dan 120 km lang is, nou….als de voorrij auto optrekt gaat het gas erop. Er worden snelheden gereden over de 60km per uur. Natuurlijk gaat dit niet de hele wedstrijd zo door maar toch op die stukken van een paar kilometer kun je de aansluiting verliezen. Na 20 wedstrijd kilometers is ook de eerste beklimming al een feit dus alle redenen om vooraan te zitten en te blijven. Mijn benen voelden wederom uitstekend aan. Kon me dan ook met gemak handhaven voorin het peloton en zo af en toe bij een vluchtpoging aansluiten. Er gebeurde weer van alles onderweg, valpartijen, breuken in het peloton. Maar ik bleef mooi voorin. Helaas waren mijn ploeggenoten niet zo goed in vorm en bleef ik tot het laatst met de oudste van ons team voorin. Het was echter geen ontsnappen aan dit keer. Heb met wat mannen 10 km voor het eind nog een verwoede poging gedaan maar het mocht niet gebeuren. Dus opmaken voor de sprint. En dat valt niet mee in een groot peloton. Ook op het einde wil iedereen op de eerste rij en dat gaat niet! Ik kon mij tot een paar km voor het eind nog goed voorin handhaven. Zat dan ook zo rond de 20e plaats toen aan de linkerkant een valpartij ontstond. Als een soort wave komt dan een pak met renners je kant op en als je niet uitkijkt lig je zelf tegen het asfalt. Dus toch maar even wat voorzichtig aan doen dus en dan verlies je de hard bevochten plaats. Relativerende gedachten komen dan voorbij als, maar ik moet maandag ook nog weer naar mijn werk en dat is ook belangrijk, fietsen is heel leuk maar kan er niet van bestaan………maar toch had ik er graag bij willen zijn aan het eind!
14e Hondsrug classic Gieten 3 oktober 2010
Hondsrug classic Gieten is voor ons ATB team het hoogtepunt van het jaar. Na de zomervakantie wordt er hard getraind en de nodige technische voorbereidingen getroffen om daar de prestatie van het jaar neer te zetten. Er is altijd de strijd met de tijd van het jaar voorafgaand of de snelste tijd ooit…. Het motiveert ons om samen te trainen en samen naar het evenement toe te leven. 2010 is niet anders! Een groot gedeelte van mijn voorbereiding vind plaats op de weg zoals hierboven beschreven. Als je de moeite hebt genomen om alles te lezen heb je daaruit op kunnen maken dat de benen goed zijn. Maar hoe vergaat je het weer in het terrein? Gelukkig maken we hier weer rondes en kan Gea weer mee. Ze heeft zelfs een vriendin uitgenodigd om dat spektakel maar eens met eigen ogen te komen aanzien. Dat hebben de mannen van het ATB team geweten 
) en RTV Drenthe ook! Wederom hadden we een eigen plaats op het middenterrein en werd door onze sponsor Rimato een bus beschikbaar gesteld. Met de partytent van Luppes&CO zag het er weer professioneel uit. Gelukkig dit jaar een editie met mooi weer na toch wel twee hele natte jaren. Ik startte op mijn wedstrijdlicentie en kon mooi vooraan starten. Van de ongeveer 1500 deelnemers startte ik rond de 250e plaats. Zat meteen goed in de wedstrijd en kon een ware inhaalwedstrijd rijden. Uiteindelijk geëindigd als 5e in mijn klasse 40+ en 100 in het algemeen klassement. Daar ben ik heel tevreden mee.
6e Bart Brentjens challenge10 oktober 2010
Alweer de 6e editie van deze hele mooie nationale wedstrijd. Om het jaar is dit dan ook het decor van de nationale titel marathon ATB. Dit jaar geen nationale titel wedstrijd maar toch…. 100+ kilometers in het terrein in competitie, ik hou ervan! Samen met Henk Lunenborg van de Peddelaars naar Eijsden gereden om deel te nemen. Mannen van het ATB team hadden dit jaar geen zin om mee te gaan, helaas! Met gemengde gevoelens reed ik af naar Limburg. Vorig jaar hard gevallen en weken uit de running geweest met een enkel die behoorlijk dik was. Zoals toen al in een verslag beschreven in een afdaling gevallen. Dat speelde mij de eerste helft van deze Bart Brentjens challenge parten. Ik durfde niet hard af te dalen. Als je ergens in een ATB marathon tijd verliest dan is het wel in de afdaling. Vanaf het moment dat wij het terrein in gingen heb ik de eerste helft mannen moeten laten lopen die ik normaliter nooit zou hebben laten lopen. Gelukkig, dankzij een Belg, kwam ik de tweede helft van de wedstrijd weer in het ritme van afdalen en kon ik nog weer heel wat mannen inhalen. Het was weer een prachtige editie. Het weer was fantastisch en weer zaten er stukken tussen die in voorgaande edities niet opgenomen waren. De Belgische voerenstreek is toch wel het zwaarste gedeelte van de wedstrijd. Maar ook onze Nederlandse heuvels liegen er niet om. Vooral ook omdat die heuvels tegen het eind van de wedstrijd beklommen moeten worden en de vermoeidheid al redelijk is opgebouwd. De meesten hebben over de weg al moeite met de Keutenberg wij beklimmen hem in de finale onverhard. Uiteindelijk kan ik tevreden zijn. Ondanks de angst voor het afdalen heb ik toch nog naar een 13e plek in mijn klasse kunnen rijden. Natuurlijk hoop ik volgend jaar weer beter te rijden want dan wordt het NK marathon weer verreden maar voor nu, mooi geweest. Henk Lunenborg is als 25e geëindigd in zijn eerste ATB marathon ooit. Een hele prestatie voor iemand die in januari 2010, 50 jaar is geworden. Een hele mooie dag in het Limburgse land.
Terugkijkend op het hele seizoen kan ik zeer tevreden zijn. Geen valpartijen meegemaakt het hele seizoen fit geweest en me keurig kunnen handhaven in het amateurs A geweld met mooie uitslagen. Hopelijk wordt 2011 net zo’n mooi jaar!
Een sportief succesvol jaar gewenst.