Teutenburgerwald & Music Productive
Enige tijd geleden Pieter al eens gevraagd om te kijken bij Musik Productive in Ibbenburen en dit dan te combineren met een training in het Teutenburgerwald.
Had al wat voorwerk gedaan en e.e.a. gelezen over de mogelijkheden ter plekke. Na een bak koffie om ongeveer 9.30 uur vertrokken richting Duitsland. Allemaal snelweg en super rustig op de weg en slechts 130 km van Hoogeveen, dus voor 11.00 uur zaten we al op de fiets.
We hadden de auto geparkeerd op de parkeerplaats bij Horstel het meest westelijke punt van het Teutenburgerwald en beginpunt van de Hermannsweg, een pad dat voornamelijk over de toppen van het gebergte loopt en een lengte heeft van 156 km.
Het was ongelofelijk koud, onder nul met een snijdende wind. We reden weg van de parkeerplaats en konden meteen aan de bak, klimmen. Een lekkere opwarmer, oppassen om je niet meteen op te blazen, maar rustig starten. Na een kleine 7 kilometer komen we al bij een uitkijkpunt, en kun je al genieten van je klimwerk. Er is regelmatig heel duidelijk aangegeven op wat voor hoogte je bent, en kun je een beetje inschatten hoeveel kracht het kost om 20 a 30 meter te klimmen.
De H aanduiding voor de route
Het is heerlijk rustig en doodstil en we vervolgen ons pad richting oosten. De route heeft alles, snelle brede vlakke paden, korte venijnige klimmen, supersnelle afdalingen waar je helemaal los kunt gaan, lange klimmen waarbij je het echt niet meer koud hebt en singletracks. Voor iedereen dus wel wat, het pad is supergoed te volgen en zeer duidelijk aangegeven met de H bordjes of de aanduidingen op de bomen, “go with the flow” zoals ook al te lezen was in forum wat ik gelezen had. De benamingen van de bergen geven af en toe aan hoe je je voelt. ( zie foto)
Hoe toepasselijk soms....
We steken een paar keer een doorgaande weg over en vervolgen onze route met af en toe een stop op een uitzichtpunt waar we wat foto’s maken. We maken er een oriënterende rit van om zo voor de volgende keer, hopelijk met de hele ploeg een mooie rit uit te zetten en de spannendste stukje er uit te pikken.
Tecklenburg, op zoek naar caffee und kuchen
Na een kleine 2 uur rijden we Tecklenburg in opzoek naar een koffie / eetgelegenheid. Mogelijkheden te over en na een 10 minuten zitten we aan de koffie in een typisch, te netjes ingerichte Caffee Conditorei. Ook de lunchkaart komt op tafel en de keus is snel gemaakt. Zwei mal einem pikanten pankuchen, mit zwiebel und speck und snel ein bischen wir vergeen von dem hunger. Echt goede keus, heerlijk, komen we vaker halen. Nog een bak koffie en we vertrekken weer , gaan nog even bij de plaatselijke VVV naar binnen voor wat nuttige info maar dat blijkt tevergeefs. Er is eigenlijk ook geen kaart of GPS nodig het kan hier eigenlijk niet missen. Het is allemaal zeer duidelijk aangegeven. Deutscher grundlichkeit.
Mooie lange beklimmingen
En best steile afdalingen
We zitten nog maar op 23 kilometers, en hebben zo,n 530 hoogtemeters gemaakt. Er van uitgaande dat de terugweg ongeveer net zo zwaar zal zijn met evenzoveel hoogtemeters omdat we toch ook lange snelle afdalingen hebben gehad fietsen we mooi door. Het gaat echter wel voor de wind, letterlijk en figuurlijk, we hebben de nog steeds ijzige wind nu deels in de rug en het is net of het klimmen al gaat wennen. De ondergrond is op de toppen keihard bevroren en de singletracks in de lagere delen zijn toch heerlijk modderig. Soms gaat het zo hard in de afdaling dat remmen niet meer verantwoord is en dat je maar moet hopen dat er geen te scherpe bochten op de route zitten, of dat er wandelaars lopen anders kan dat weleens aanleiding zijn om een filmpje in te sturen bij Funniest Home Video’s
Na zo,n heerlijke adrenaline afdaling even bijpraten en dan is het weer klimmen geblazen. We komen langs de herkenningspunten van de heenweg en hebben wel door dat dit beduidend sneller gaat dan de eerste 2 uur. De laatste zware klimkilometers van de heenweg zijn nu dus een snelle bochtige afdaling naar ons eindpunt. Pieter zit in mijn wiel en volgt zonder alles te zien en heeft pas door dat we er zijn , als hij ruim 1 ½ meter boven de grond achter mij aan vliegt en we de laatste trap als een stel downhillers nemen. De mountainbiker die daar staat zijn GPS in te stellen, kijkt vol ongeloof naar de 2 over hem heen vliegende fietsers en denkt er het zijne van. We zijn aangekomen op de parkeerplaats, een schitterende rit met alles erop en eraan en voor herhaling vatbaar, maar dan met z’n zessen. De teller staat op 41 kilometer en het totaal aantal hoogtemeters op 885 En dat op dik een uur rijden van Hoogeveen, een compleet ander zeer gevarieerd mountainbike gebied.
We kleden ons om en stappen in om richting Ibbenburen te rijden waar we om 16.00 uur zijn om ons nog een paar uurtje te vergapen aan de honderden gitaren, drumstellen en alles waar geluid uit komt, dit is een snoepwinkel voor de muzikant. Je pakt maar een gitaar of wat voor instrument dan ook en gaat lekker je gang, je plugt jezelf in en speelt lekker wat, wil je echt alleen zitten om ook versterkers of andere apparatuur te testen ga je in 1 van de vele geïsoleerde ruimte’s zitten en speel je zo hard je zelf wilt. Na 2 uur vertrekken we met voldoende plectrums voor een jaar en een mooie cajon, de allerlaatste, had al 2x net naast het net gevist, maar nu dus toch nog net op tijd. Na 200 meter de snelweg op en om 19.15 uur zijn we weer thuis. Zeer geslaagde dag, had iets mooier weer kunnen zijn, maar dat kun je verwachten in februari, in het voorjaar of zomer moet dit wel een prachtig mooie omgeving wezen. Gaan we zeker eens op herhaling.
Gibson ruimte, 1 van de vele gitaar uitstallingen
Bert ten Brinke
Bert, mooi verhaal ! Lijkt inderdaad enorm gaaf als je het zo leest.