ATB Team Hoogeveen

Nederlands Kampioenschap Volendam

Vorig jaar kreeg ik de opdracht mee van vrouwlief om minimaal top 10 te rijden op het NK 2011. Het geeft in ieder geval duidelijk aan dat zij er alle vertrouwen in heeft dat manlief dat kan! Maar gaat het ook gebeuren? Het was wel het startsein voor mij om vanaf dat moment de trainingen en wedstrijden zorgvuldig te kiezen om te pieken op het NK te Volendam 2011.

De winter ligt al weer ver achter ons en hebben we een heerlijk voorjaar gehad. Bewust in het vroege voorjaar geen trainingswedstrijden gereden om zo later in vorm te komen. Vanaf Hardenberg wordt het wedstrijdseizoen gestart en gereden om de hardheid op te bouwen en de weg weer te vinden in het peloton. Als “jongeling” in het peloton is het ieder jaar weer wennen aan het rijden tussen de mannen. Met jongeling bedoel ik dat het pas mijn 4e wedstrijd seizoen is. Ver na mijn 40ste voor de eerste keer in mijn leven een licentie aangevraagd. Maar dit jaar verloopt alles toch iets anders…! Hardenberg was nog niet de wedstrijd maar vanaf dat moment is het allemaal wel beter gegaan. Reed ik vorig jaar uitslagen tussen de 10e en 20e plek dit jaar is top 10 geen uitzondering meer. Met een 5e plek in Harkstede als beste resultaat. Dat ik me met de resultaten van dit jaar in de kijker heb gereden van m.n. het noordelijk amateurs rennersveld komt het best tot uitdrukking in een paar referenties in de verslagen van het Hekman team. Wordt zelfs getipt als kandidaat voor het DK 40+ 2011 met een leeftijd die eerder eind 40 mag worden bestempeld dan in de bloei van de 40tiger levensjaren en dat vind ik een hele eer! DK ging overigens super, was mee in de kopgroep en finishte 6e wat een direct startbewijs opleverde voor het NK.

Nou is er natuurlijk meer dan alleen maar fietsen in de vrije tijd. zo hadden Gea en ik besloten niet verder op zoek te gaan naar een appartement maar ons huis grondig aan te passen aan onze wensen. De uitvoering daarvan ligt precies in de periode van de wedstrijden en voorbereiding voor het NK. De laatste week voor het NK zou een rust week zijn ware het niet dat de laatste activiteiten een week naar voren geschoven werden en ik dus volop aan de bak moest om op tijd het sauzen, verven etc. klaar te hebben. Dus de rust week werd geen rust week ook geen fietsweek maar een klus week dikke poten van het staan, lopen en sjouwen als gevolg. De avond voor het NK hadden we ook nog een feestje te vieren van een van de mannen van het ATB team Hoogeveen. Deze werd 50 en dan wordt er traditiegetrouw iets ludieks op poten gezet. Gevolg, niet op tijd in bed wel een wekker die de volgende morgen vroeg afging. Weinig slaap dus! Gelukkig heb ik mijzelf met drank weten te beheersen en het gelaten bij 1 glas rode wijn. Toch sluipt de twijfel erin, gaat het allemaal wel goed komen?

7.00 uur zondagmorgen 3 juli de wekker gaat. Nog steeds moe van de lichamelijke inspanningen van de afgelopen dagen en van de weinige uurtjes slaap maak ik mijzelf een ontbijt klaar, brinta!! Langzaamaan word ik wakker en de rest van de familie ook. We gaan met z’n vieren naar Volendam vandaag. Aansluitend aan het kampioenschap zetten we onze jongste dochter met vriend af op Schiphol voor een welverdiende vakantie naar Tenerife. Ook komt mijn zoon en vriendin naar Volendam om “de ouwe” aan te moedigen. Maar ff terug…nadat iedereen zich heeft klaargemaakt, de auto is ingepakt, de fiets achterop is bevestigd, Gea zich achter het stuur heeft gezet gaan we richting Volendam. Onderweg nog even de ogen dicht gehad maar slapen ging niet. En inschatten hoe het lichamelijk erbij zou staan was ook al lastig. Het zal straks bij het inrijden snel genoeg duidelijk worden stelde ik mijzelf gerust. Mooi op tijd aangekomen in Volendam was de 50+ wedstrijd nog bezig. Ron Paffen won daar de wedstrijd voor Freddy Keller. Geen prolongatie dus voor Freddy. Hoe zou het bij ons 40+ verlopen? Naar de kleedkamer en op de fiets gaf ik mijzelf tot opdracht. Bij het oprijden van het parcours zag ik al wat bekende gezichten. Team Hekman stond op het punt om het rondje te verkennen maar besloot daar niet op te wachten en eerst het gesprek met mijzelf eens aan te gaan. Helaas kwam ik er al gauw achter dat er wel wind stond maar dat die geen beslissende factor kon gaan betekenen. Wind pal op kop op het zeedijkje jammer had beter op de kant kunnen staan dacht ik. Maar daar verander je niks aan. Na het eerste verkenningsrondje zag ik dat de Hekman boys onderweg gingen voor hun verkenning rondje en sloot bij hun aan. Aansluitend nog een paar spints getrokken en dat gaf me toch een goed gevoel.

13.15 uur het startsein heeft geklonken. Ik stond weer eens te ver van achteren. Dacht dat er op nummer gestart zou worden maar dat bleek niet zo te zijn, rookie! Gelukkig kon ik na de start aan de rechterkant heel veel plekken winnen voor de eerste versmalling en voor de eerste bocht zat ik achter de Hekmannen en andere noordelijke renners. Dat voelde goed om zo snel bij de eerst 15 te zitten! De eerste 5 ronden gingen eigenlijk heel gemakkelijk en kon met een hoog beentempo de ronden afleggen en mijn plaats voorin handhaven. Zou het dan toch allemaal kloppen…? Had het klussen en de weinige slaap dan toch geen invloed gehad op mijn voorbereiding? Ga ik vandaag bij de top 10 van Nederland rijden of meer?? Mooie hoopvolle gedachten maakten van mij meester totdat in de 6e ronde ik de velg van mijn achterwiel voelde op een verkeersdrempel. SHIT! Zal toch niet? Helaas toch wel! Lek achter. Snel hand opsteken en stoppen. Wiel eruit halen en gelukkig er was direct een reservewiel beschikbaar. Tijdens het monteren gaf de mekanieker aan dat ik achter de auto terug gereden kon worden naar het peloton. Zo dicht mogelijk achter de auto, handen in de beugel was de opdracht, werd ik met 65 km in het uur, met piepende banden door de bochten, in een volle ronde van 5200 meter teruggebracht. Toen ik weer achteraan sloot direct maar een gelletje erin gegooid. Dat doet wel ff pijn zo’n inspanning. Maar ik zit er weer bij alleen zie dan maar weer eens voorin te komen. Hardwerkend en ploeterend plaatsje voor plaatsje weer opgeschoven, links en rechts valpartijen ontwijkend, maar het ging niet meer zo soepel als de eerste 5 ronden. Ook haperde de versnelling de ketting sloeg over en op de 12 en de 11 kreeg ik hem niet. Ondertussen waren er al weer heel wat ronden gereden en stonden er nog 2 te gaan op het rondenbord. Ik voelde langzaamaan mijn energie wegebben. Het was die ene ronde van 65 km per uur die me ging nekken, probeerde nog wel naar voren te rijden maar het lukte niet meer. De laatste ronde wordt de realiteitszin bij veel renners verdrongen en worden er kamikaze achtige acties uitgevoerd dus veel ruimte is er dan ook niet meer. Zo eindigde de wedstrijd na 80 kilometer en rolde ik als exact 40e over de finish. Ervaring rijker (je hebt veel zelf in de hand maar niet alles) illusie armer.

Thuis gekomen zei ik tegen Gea volgens mij heb ik ook exact de zelfde uitslag gereden als vorig jaar daar was Gea niet overtuigd van dus achter de computer en opzoeken maar. En wat blijkt 2010 en 2011 hebben EXACT dezelfde uitslag 40e!! Als je dat zou willen dan zou het niet lukken wat dan uiteindelijk toch nog een opmerkelijk feit oplevert. En Gea? die is toch trots op haar mannetje en blijft GELUKKIG zoveel mogelijk meegaan naar de koersjes maar de doelstelling 10e bij NK blijft staan voor 2012! Het laatste jaar bij de 40+ voor de overgang naar de 50+.

2 reacties

Reageren!