Het NK marathon MTB/Bart Brentjens challenge

Zaterdagmorgen om 10.00 uur zijn we met 4 mannen van het ATB team Hoogeveen vertrokken voor het rijden van de Bart Brentjens challenge en het NK marathon MTB. We wilden op tijd in Limburg zijn om de beentjes al vast even rond te draaien, de startbescheiden op te halen en een goede nachtrust te genieten voor de grote dag van het jaar.

Al maanden ben ik in mijn hoofd bezig om mij optimaal voor te bereiden op deze wedstrijd van 100km in het Belgische en Limburgse terrein. Naast het geestelijke moet er fysiek ook het e.e.a. gedaan worden. Zo heb ik een aantal weken geleden de Groeistad klassieker te Amersfoort gereden en vorige week de Hondsrug classic om de puntjes op de i te zetten. Allemaal in het teken van….het NK! Met een topconditie arriveerde ik dan ook aan de start van het NK. Na een snelle start (rond de 50km per uur Eijsden uit) ging het peloton van de klasse 40+ met 140 ATB’ers het terrein in. Ik raakte in het begin even het contact met de kopgroep kwijt vanwege een breuk. Maar, daarvoor was ik niet gekomen! Dus met een behoorlijke inspanning reed ik terug naar de kop van de wedstrijd. Ik heb het hier specifiek over de klasse 40+ de toppers waren al ruim voor ons gestart. Omdat het een officieel NK is wordt er in klasses gestart met een paar minuten ertussen. Toen ik aansloot voelde ik dat mijn benen niet verzuurden. Een goed teken! Ik verheugde mij op de rest van de wedstrijd en reed met de kopgroep door het mooie Belgische terrein. Maar helaas….na ongeveer 30 km in de wedstrijd in een afdaling met heel veel klei raakte ik naast de geul. Ik wilde vervolgens, zoals zo vaak al gedaan, met mijn voorwiel over de richel heen wippen. Mijn voorband die vol zat met klei slipte bij het neerkomen in de kleigeul weg en ik viel zijwaarts, dreigde over de kop te slaan, wat ik nog net kon voorkomen. Zo kwam ik hard te vallen. In een reflex wilde ik op mijn fiets springen en weer aansluiten. Bij het afzetten van mijn linkervoet schoot er een pijnscheut door mijn hele lichaam. Het ging niet, ik werd beroerd en moest gaan zitten. Na een minuut of 7 a 8 toch besloten om verder te rijden. De wedstrijd was voor mij over en een Peddelaar uit Hoogeveen, John Hommes, reed mij achterop. Toch redelijk geschrokken heeft hij mij weer wat vertrouwen gegeven om af te dalen. Wij hebben een tijdje samen op gereden. Door het conditieverschil ging het bij hem langzaam aan wat minder en heb ik de wedstrijd uitgereden in mijn eigen tempo. Helaas kon ik niet meer staan op de pedalen en was genoodzaakt om zittend de resterende 70 km af te leggen. Een lekke band in de laatste 10 KM zorgde nog voor een laatst oponthoud. Na de finish heb ik nog even staan te kijken naar de huldiging van Bart Brentjens (wat een geweldige prestatie heeft hij weer laten zien) om vervolgens door te rijden naar onze slaapplek. Onder de douche werd de schade pas echt duidelijk een enorme enkel en een blauwe teen. Het lopen gaat even niet dus de enkelbanden zijn behoorlijk opgerekt. Jammer van de topconditie en het vele werk dat ik er voor heb gedaan. Jammer dat het er niet uit is gekomen zoals ik had gehoopt. Gelukkig dat het hierbij is gebleven. Nu herstellen en de winter in. Lekker even zonder druk van wedstrijden trainen en voorbereiden op volgend jaar. Dan gaan we het gewoon weer proberen!

Uiteindelijk heb ik er 4.45 uur over gedaan. In het Nederlandse 40+ klassement ben ik 41e geworden. De andere mannen van het ATB team hebben ook een prachtige dag gehad. Het weer viel ontzettend mee, alleen op het allerlaatst een regenbui. De voorspellingen waren een stuk minder. Nadat iedereen een lekkere douche had gehad hebben we de Rimato bus weer ingeladen en zijn we onderweg gegaan. Bij Apeldoorn even opgebroken voor wat eten, waarna we rond 21.30 uur weer thuis waren.

Groet, Johnny

No tags